Begroeting priester:

Wees welkom mensen. Zoals Ilany* met haar leven veel heeft mogelijk gemaakt,, zo gaat zij vandaag nog wat verder met ons mee. Zij brengt ons bijeen. Niet om te treuren, maar om samen met haar ons naar het leven te keren. En om door de pijn heen te gedenken dat het leven goed is als wij dat leven liefhebben,zoals Ilany* ons dat héél even heeft voorgedaan. Heer God, we zijn bijeengekomen om afscheid te nemen van Ilany* We vindn geen woorden om elkaar te troosten. We hebben dit kindje verwacht met héél ons hart. En nu staan we voor U, met lege handen, met vragende ogen en met een hart dat pijn doet. Juist nu hebben wij elkaar zo nodig. Samen met ouders en familieleden vertrouwen we op U. U hebt uw zoon zien sterven. Hij die nog steeds met ons is. Wil ook Ilany* opnemen in uw Huis en haar eeuwig leven schenken. En schenk ons troost en Uw kracht!

Je naam

Je naam gaat van mond tot mond, gaat door de straten, blijft hangen in huizen, je echo waart rond! Je naam als een luchtballon - zonder die draad om je bij ons te houden - zweeft weg naar de zon. Je naam moet hier blijven, dus die zal ik schrijven en altijd weer noemen. Je naam zal ik zingen, met liefde omringen, jouw naam zal ik roemen. Ilany* is jouw naam, een hemels kind van God. Wees niet eenzaam en ga naar Hem toe. Om ring je door familie en vrienden die reest bij hem zijn. En kom af en toe eens kijken lieve meid, dat vinden wij dan zo heerlijk fijn.

Openingsgebed

Onze gedachten zijn bij Ilany* Bij haar leven vol dromen en verlangens. Het kost ons moeite de dood een plaats te geven en afscheid te nemen van haar. Droefheid overmant ons.
Als ouders hadden jullie Ilany* willen zien opgroeien in jullie gezin. Als grootouders hadden jullie haar graag met liefde en genegenheid omringd. Als meter en peter wilden jullie haar omringen met al het goede van jullie hart. Het mocht niet zijn... Ondanks het heroïsche gevecht van Ilany* nog voor ze werd geboren, zelfs ondanks de goede zorgen van bij het begin van de zwangerschap, de bekommernis van het hele gezin, het meeleven van de familie, ondanks alle medische bekwaamheid en inzet, moeten wij Ilany* uit handen geven.
Wij zijn hier samen als geslagen en verslagen mensen en toch blijft er dankbaarheid in ons hart voor haar leven. Ze heeft wonderen bewerkt... Wonderen van liefde, bekommernis, begrip en bemoediging. Laten we hier samen zijn om elkaar te steunen, om te getuigen van de hoop die in ons leeft. laten we vooral dankbaar zijn om haar moedig voorbeeld en om het goede dat zij in ons heeft opgeroepen.

Gedichtje

Een leven nog zo klein en pril. Een leven nog zonder eigen wil.
Nog veilig geboren in moeders schoot, vond jij in rust een stille dood.
Vijf maanden had je volbracht, maar we hebben tevergeefs gewacht.
Je was zo mooi, zo zacht, zo fijn. Héél even mochten we bij je zijn.
Hoe we van je houden zul je nooit weten, maar wij zullen jou nooit vergeten.

Voorbeden

God, onze Vader, als wij even stil worden deze dagen dan spreekt ons hart van Ilany*
Gij hebt dit kindje in het leven geroepen. Een kind, vrucht van de liefde tussen Tamara en Bruno. Geef dit kindje nu ook deel aan het leven van Jezus in uw Huis om er voorgoed te wonen. God, onze Vader, als wij even stil worden deze dagen dan gaat ons hart uit naar haar ouders, haar grootouders, haar meter en peter én al wie verlangend uitkeken naar haar geboorte. Houd hen overeind en geef dat ze zich deze dagen omringd weten door liefdevolle mensen die van hen houden.

Wij worstelen zo met vragen

Wij worstelen zo met vragen, waarom het zo moest. En wat er overblijft, wat met d elegden? En hoe kan er ovlheid zijn, ondanks pijn en verdriet?
Wij die niet anders kunnen dan tastend bestaan,...
wij bidden om licht waarin we met andere ogen naar Ilany* kunnen kijken.
We zoeken de kracht om verbonden te blijven met wat we moesten loslaten.
De moed om kwetsbaar te zijn en toch te kunnen opstaan uit onmacht en droefheid.
Wees daarom aanwezig God, hier en nu.
Draag Ilany* in uw armen, zoals zij ooit door haar ouders héél even gedragen werd.
Geef ons een teken van leven, zodat wij kunnen geloven dat er eens en voor allen een troost en toekomst is.

Ik ben:

Ik ben... Of liever: ik was. Of toch: ik ben...
Want bestaan doe ik voortaan. Ik heb een naam "Ilany".
Jij die me liefhad hebt me zo genoemd.
Zo zal ik blijven heten. Ik sta geschreven in jou hart en Gods hand.
Ik ben te vroeg geboren, te kwetsbaar nog op 21 maart ter wereld gekomen.
Een ogenblik kon je me koesteren, tot je me moest laten gaan,
naar de oorsprong en vervulling van alle leven.
Verwachting, groeiend leven, een nieuwe dimensie...
Dromen en verlangen, een kloppend hartje,
een mensje in wording aan mensen toevertrouwd die vader en moeder zullen heten.
Dankbaarheid, huiver en schroom.
Ilany* onooglijk klein, onnoemlijk broos.Zo welkom, zo moedig en reikend naar het leven..
Onze vreugde héél even, maar ook onze diepe pijn.
Met zoveel volheid die niet vast te houden was en met een schreiend hart willen we hier bij elkaar zijn.
En alles toevertrouwen aan God, die Ilany* heeft gezien, nog voor ze werd geboren.

Slotgebed

God, Gij die aan het leven voorafgaat en aan het einde van de weg staat,...
Neem ilany* in uw armen die wij nu machteloos en droef uit handen geven.
Open haar gesloten ogen voor uw eeuwig licht.Wees de moeder, de vader, de vriend en bondgenoot, zoals wij U hopen te herkennen, wanneer ook voor ons de tijd gekomen is.
Wees de God die doet wat Hij gezegd heeft nu en in het uur dat alles geheeld kan worden